{"id":1593,"date":"2015-08-09T18:04:49","date_gmt":"2015-08-09T16:04:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/?p=1593"},"modified":"2015-08-09T18:04:49","modified_gmt":"2015-08-09T16:04:49","slug":"haar-innerlijke-stem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/2015\/08\/09\/haar-innerlijke-stem\/","title":{"rendered":"Haar innerlijke stem"},"content":{"rendered":"

\u201cWat ik ervan begrepen heb, is dat hersenen anders werken dan die van de meeste andere mensen. Als ik iets zie, maak ik er als het ware continu foto\u2019s van in mijn hoofd. Vandaar dat ik moeite heb om iemand rechtstreeks aan te kijken. Zodra ik dat doe, neem ik binnen \u00e9\u00e9n minuut wel duizend \u2018breinfoto\u2019s\u2019 van het gezicht van die persoon. Probeer mijn hersenen even te zien als een digitale camera. Hoe langer ik naar iemands gezicht kijk, hoe meer foto\u2019s ik automatisch maak. Ik neem zoveel beelden op dat mijn hoofd of, zoals in mijn voorbeeld, de geheugenkaart van mijn digitale camera overvol raakt. Daarna kan ik de beelden simpelweg niet meer verwerken en moet ik mijn ogen afwenden. Dat is de reden dat autistische mensen vaak zo\u2019n dwalende blik in hun ogen hebben, of dat ze langs je heen kijken als je met hen praat.\u201d (bron: Haar stille stem)<\/p>\n

De stem van autisme<\/h3>\n
\"Carly<\/a>

Carly Fleischmann<\/p><\/div>\n

Zo legt de, dan 16 jarige, Carly Fleischmann uit hoe haar autisme werkt. Ze is zwaar autistisch en kan niet praten. Vanaf haar 11de<\/sup> jaar heeft zij leren communiceren via een (spraak)computer. Toen ze klein was dachten veel artsen en therapeuten dat zij laag begaafd was, maar inmiddels heeft Carly haar innerlijke stem gevonden en via de computer een manier gevonden om die stem te laten horen. Haar missie is om helderheid te scheppen over autisme en autisme volledig geaccepteerd te krijgen in de wereld. Ze houdt een blog bij, twittert, Facebookt, zit in diverse talkshows in de VS en heeft samen met haar vader het boek \u2018Haar stille stem\u2019 geschreven, waarin zij samen haar verhaal vertellen. Ze beantwoordt vragen van familieleden van autistische kinderen, therapeuten en andere ge\u00efnteresseerden om de mythen over autisme te ontkrachten en ons een kijkje te geven in haar anders werkende brein en zintuigen. Ze legt uit hoe zij audiofilteren gebruikt om de overweldigende input vanuit haar zintuigen verwerkt, iets wat de hersenen van de meesten van ons automatisch doen. En hoe zij stimmen (diverse vormen van repetitieve bewegingen en geluiden gebruikt om via het cre\u00ebren van zintuigoutput, de input van haar zintuigen te verminderen als het te veel wordt.<\/p>\n

Een echte aanrader voor iedereen die zich wil verdiepen in de fascinerende wereld van een gedreven en intelligente, autistische \u2018jongedame\u2019. Zo hoor ik haar te noemen, volgens mijn dochter met haar eigen vorm van autisme.<\/p>\n

Mijn eigen autistische trekken<\/h3>\n

Ik ben Carly en haar vader Arthur heel dankbaar voor hun uitleg en verhaal. Ook mij geeft het weer een paar puzzelstukjes om niet alleen mijn eigen dochter beter te kunnen begrijpen en begeleiden om zich als zelfstandig individu verder te ontwikkelen. Maar tevens meer compassie te hebben voor mijn eigen autistische trekken en die van iedereen om mij heen. We proberen allemaal onze innerlijke stem te horen en naar buiten te brengen, met veel vallen en weer opstaan. Soms kunnen we de ander ook nietEn net als Carly proberen we de moed niet te laten zakken, ook als het moeilijk is.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201cWat ik ervan begrepen heb, is dat hersenen anders werken dan die van de meeste andere mensen. Als ik iets zie, maak ik er als het ware continu foto\u2019s van in mijn hoofd. Vandaar dat ik moeite heb om iemand rechtstreeks aan te kijken. Zodra ik dat doe, neem ik binnen \u00e9\u00e9n minuut wel duizend […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true},"categories":[2,3],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p3pjBu-pH","jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1593"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1593"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1593\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1595,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1593\/revisions\/1595"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}