{"id":1070,"date":"2012-10-14T14:22:33","date_gmt":"2012-10-14T14:22:33","guid":{"rendered":"http:\/\/carolinerijnbeek.wordpress.com\/?p=1070"},"modified":"2012-10-14T14:22:33","modified_gmt":"2012-10-14T14:22:33","slug":"spiegelen-vertoont-barsten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/2012\/10\/14\/spiegelen-vertoont-barsten\/","title":{"rendered":"Spiegelen vertoont barsten"},"content":{"rendered":"<p>Samen met mijn collega\u2019s komen wij er steeds meer achter dat werkelijke sociale innovatie in organisaties begint bij jezelf. Dat begint dus bij onszelf als \u2018innovatieadviseur\u2019. Het vraagt dat wij nadenken over sociale innovatie in ons werk en onze toegevoegde waarde naar MKB ondernemers. Vandaar deze blog. Zoals je zult zien zit ik nog midden in dit proces, maar ik wil het graag met jullie delen. Misschien herken je het of heb je inzichten die mij en mijn collega\u2019s weer kunnen helpen.<\/p>\n<h3 style=\"font-size:14px;text-transform:none;\">Sociale Innovatieversneller<\/h3>\n<p>In ons werk zitten wij aan tafel met de ondernemer die zijn bedrijf of organisatie sociaal innovatiever wil maken. En daar begint het dus ook met de ondernemer zelf. Sociale innovatie blijft een trucje en een verleidingsmechanisme als het alleen voor de medewerkers moet gelden en als de ondernemer niet het goede voorbeeld geeft. Dus een belangrijk deel van ons werk is ook het in beweging krijgen van de ondernemer en zijn persoonlijke ontwikkeling. Wat betekent dat voor ons werk als \u2018innovatieversneller\u2019? Ik noem mijzelf al lang geen adviseur meer (lees blog: <a href=\"http:\/\/carolinerijnbeek.wordpress.com\/2011\/06\/12\/einde-van-het-adviseurs-tijdperk\/\" title=\"einde van het adviseurstijdperk\" target=\"_blank\">Einde van het adviseurs-tijdperk<\/a>), omdat de tijd van overtuigen en het beter weten, zeker in dit werkveld, echt voorbij is. Wij proberen bedrijven te ondersteunen met sociaal innoveren door verhalen te vertellen, vragen te stellen en mogelijkheden te laten zien.<br \/>\n<a href=\"http:\/\/carolinerijnbeek.files.wordpress.com\/2012\/10\/img_0486.jpg\"><img loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/carolinerijnbeek.files.wordpress.com\/2012\/10\/img_0486.jpg\" alt=\"\" title=\"IMG_0486\" width=\"500\" height=\"333\" class=\"alignleft size-full wp-image-1071\" srcset=\"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/img_0486.jpg 5184w, https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/img_0486-300x200.jpg 300w, https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/img_0486-1024x682.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 500px) 100vw, 500px\" \/><\/a><\/p>\n<h3 style=\"font-size:14px;text-transform:none;\">Spiegelen<\/h3>\n<p>Nu was ik afgelopen week weer bij een aantal bedrijven die de stap willen maken naar sociale innovatie. In alle gevallen was duidelijk dat de ondernemer zich zal moeten committeren aan een persoonlijk ontwikkelingstraject. De meeste van deze ondernemers zien dit ook echt wel. Maar hoe kunnen wij de ondernemer daarbij het beste ondersteunen? Een collega van mij zei afgelopen week na een dergelijk gesprek bij een ondernemer: \u201cNou, die zou ik nog wel eens even flink willen spiegelen.\u201d En hiermee werd niet bedoeld, spiegelgedrag (reactie) vertonen, zodat de ondernemer kan ervaren wat zijn gedrag doet, maar verbale feedback geven. Uitspreken wat zijn gedrag voor reactie oproept bij de ander.<br \/>\nMaar gaat dit wel werken? Is het nog aan een ander om je te vertellen wat jouw gedrag doet bij anderen? Uiteraard met zuivere feedback (link feedback blog). Je geeft daardoor nog steeds de ander het gevoel dat hij of zij het niet goed heeft gedaan. Daarmee accepteer je de ander niet volledig, wat mogelijk niet leidt tot leren en ontwikkelen. Wat zou er gebeuren als we ondernemers alleen nog maar aanmoedigen op het moment dat ze voorbeeldgedrag laten zien en zich kwetsbaar durven op te stellen naar hun medewerkers? Of terwijl alleen maar <a href=\"http:\/\/carolinerijnbeek.wordpress.com\/2012\/06\/17\/orka-award-de-kracht-van-positieve-feedback\/\" title=\"Orka award\" target=\"_blank\">Orka-awards<\/a> uitdelen? Zijn mensen dan in staat om hun eigen verandering en ontwikkeling door te maken, zonder dat ze concrete feedback krijgen, behalve het spiegelgedrag van mensen om hen heen?<br \/>\nHet verschil zit in de vooronderstelling dat iedereen zijn schaduwkanten wel kent en dus alleen de ruimte nodig heeft om deze te omarmen en hieruit te groeien. En vaak gaan we er vanuit dat de ander dit niet weet en dus feedback nodig heeft om te kunnen leren.<\/p>\n<h3 style=\"font-size:14px;text-transform:none;\">Spiegelen op verzoek<\/h3>\n<p>Maar wat als iemand zijn schaduwkant niet zegt te kennen? En hij of zij vraagt om te helpen? Vragen om de spiegel te zijn. Dit zal iemand alleen doen als hij jou vertrouwt en respecteert. En hij zal het doen op een moment dat hij of zij zich sterk genoeg voelt om het te kunnen horen en een plek te geven. Maar wat geef je dan terug? Wat zijn of haar gedrag met mij doet? Maar zegt dat niet vooral iets over mij? Liggen er wel antwoorden in de spiegel, dus in de ander en de omgeving? Of liggen de antwoorden alleen in jezelf? Dan zouden we geen feedback moeten geven, maar alleen vragen stellen. Vragen over zijn of haar essentie, vragen of zijn of haar dromen, vragen over zijn of haar toegevoegde waarde, vragen over zijn of haar waardensysteem\u2026..<\/p>\n<p><em>Als wij zo onze rol als innovatieverleider zouden invullen, zouden we dan effectiever zijn, of hebben we het toch nodig om af en toe een zetje te geven en te spiegelen? Wat vind jij?<\/em><\/p>\n<p>Tijd voor mij om te experimenteren en ontdekken!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Samen met mijn collega\u2019s komen wij er steeds meer achter dat werkelijke sociale innovatie in organisaties begint bij jezelf. Dat begint dus bij onszelf als \u2018innovatieadviseur\u2019. Het vraagt dat wij nadenken over sociale innovatie in ons werk en onze toegevoegde waarde naar MKB ondernemers. Vandaar deze blog. Zoals je zult zien zit ik nog midden [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true},"categories":[3,5],"tags":[156,161,197,226,248,262,292,466,324,332],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p3pjBu-hg","jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1070"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1070"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1070\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1070"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1070"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.carolinerijnbeek.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1070"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}